Walker Kate - Naprawdę żona.pdf
(
217 KB
)
Pobierz
K
ATE
W
ALKER
W
IFE FOR
R
EAL
N
APRAWDĘ
ŻONA
Przekład: Hanna Milewska
R
OZDZIAŁ PIERWSZY
-
ce.
Oczy barwy chmur burzowych zmierzyły smukłą
sylwetkę Louise, która stała jak sparaliżowana na progu
chaty.
Nawet dżinsy i ciepły wiśniowy sweter nie chroniły
przed chłodem, który nagle ją przeszył, i to wcale nie za
sprawą silnego wiatru.
- Powiedz no, mi
esposa
– doprawił ton głosu
szczyptą ironii – kiedy właściwie zamierzałaś powiado-
mić mnie o tym fakcie?
- Nie zamierzałam...
Tylko tyle mogła z siebie wydobyć. Od chwili, gdy w
odpowiedzi na natarczywe stukanie otworzyła drzwi,
błyskawicznie wciągnął ją wir emocji.
Była wprost półprzytomna. Z pewnością zdołała jed-
nak rozpoznać przybysza, zjawiającego się jak z zaświa-
tów.
Osiem lat to szmat czasu, lecz Aleksa poznałaby zaw-
sze i wszędzie. Z wiekiem nabrał jeszcze męskiej atrak-
cyjności.
Jakże mogłaby zapomnieć wysokiego, ciemnowłose-
A więc jesteś moją
żoną,
nieprawdaż? Interesują-
go, olśniewająco przystojnego uwodziciela, a przecież
miała dodatkowe, głęboko osobiste, powody, by zacho-
wać go w pamięci.
- Nie zamierzałaś?
To już nie szczypta, to cała garść ironii. Cóż, sama
nawarzyła tego piwa.
- Nie zamierzałaś powiedzieć własnemu mężowi o
potajemnym małżeństwie? Nie sądzisz,
że
byłoby to roz-
sądne, a przynajmniej uprzejme z twojej strony,
querida
?
- Nie.
Mówiła szczerą prawdę. Kłamstwo, kluczenie, intryga
nie leżały w jej naturze.
Nigdy nie myślała,
że
ktokolwiek uwierzy w jej głu-
pie, pochopne oświadczenie. A już na pewno nie myśla-
ła, że
pogłoska dojdzie do uszu Aleksa Andersona, a
właściwie Aleksa Alcolara, bowiem przyjął nazwisko
ojca.
Żył
nowym
życiem
w Hiszpanii. Dzieliło ich kilkaset
kilometrów, skądże więc miał czerpać informacje o
Louise, a zwłaszcza o bezmyślnym wyznaniu uczynio-
nym w chwili słabości, w sytuacji podbramkowej.
A jednak dowiedział się. Słowa, które wypowiedziała
w czystej intencji, w obronie własnej, stały się przyczyną
niepożądanych komplikacji.
Koszmarnych komplikacji. Nie
życzyła
sobie ponow-
nego wkroczenia Aleksa w jej
życie.
- Nie zamierzałam ci nic powiedzieć. Kto się wy-
gadał?
Wzruszył barczystymi ramionami, okrytymi eleganc-
ką skórzaną kurtką.
- Nie wiem. Dostałem anonim, nadany w tej miej-
scowości. Ktoś napisał,
że
zaniedbuję
żonę.
Nie zdawa-
łem
sobie sprawy,
że
jestem
żonaty.
To chyba naturalne,
że
natychmiast się tu zjawiłem.
- Musiałeś wiedzieć,
że
to nie jest prawdziwe mał-
żeństwo.
I
że
nie masz z tym nic wspólnego.
-
Nic?
W głosie Aleksa pobrzmiewały nuty niedowierzania i
szyderstwa. Nie dziwiła się zresztą ani jego zaskoczeniu,
ani sarkazmowi.
- Skoro używasz mojego nazwiska utrzymując,
że
jesteś moją
żoną,
to chyba mam z tym coś wspólnego. O
ile sobie przypominam, twój ojciec uznał mnie za osobę
niegodną dołączenia do tak szacownej rodziny, a ty za-
chowałaś się jak posłuszna córeczka tatusia. I oto nagle
twierdzisz, ze mnie poślubiłaś! Lepiej wytłumacz się ze
wszystkiego. Zacznijmy od tego, gdzie właściwie odbył
się rzekomy
ślub?
- Niepotrzebna ci moja odpowiedź! – wybuchnęła,
a jej orzechowe oczy zaiskrzyły zadziornie. – Sam do-
brze wiesz! Nigdzie!
Doskonale się orientujesz,
że
nie było
żadnego ślubu!
Ku jej zdumieniu, uśmiechnął się. Linia ust złagodnia-
ła,
a blask szarych oczu rozświetlił jego twarz.
Żołądek
Louise zawiązał się na supeł, a serce gwał-
townie przyspieszyło rytm. Powracało dawne zaurocze-
nie.
- Miło mi to słyszeć. Już zaczynałem podejrzewać,
że
tracę rozum, a przynajmniej pamięć. Bo absolutnie
sobie nie przypominam...
- Oczywiście! I z twoim rozumem wszystko w po-
rządku, w co chyba nie wątpisz. O niczym nie zapomnia-
łeś. Świetnie
wiedziałeś,
że
cała ta historia to absurd,
więc po co w ogóle tu jesteś? Po co tłukłeś się taki szmat
drogi z...
- Z Andaluzji – uzupełnił. – Tam teraz mieszkam.
- No tak. To by wyjaśniało, dlaczego wplatasz w
rozmowę hiszpańskie zwroty.
Kiedyś Alex nie umiał ani słowa po hiszpańsku. Nie
miał nawet pojęcia o swoich hiszpańskich koligacjach –
o krwi pewnego hiszpańskiego arystokraty, która płynie
w jego
żyłach.
Dopiero po
śmierci
matki odkrył prawdę o swoim oj-
cu. Miał
sporo szczęścia. Został zaakceptowany przez ojca i przy-
rodnie
rodzeństwo. Otrzymał wsparcie, nie tylko finansowe.
- Jestem Hiszpanem – oświadczył zimno. –
Ściślej,
pół- Hiszpanem. Mój ojciec jest Hiszpanem. W Andalu-
zji mam dom i pracę. Na co dzień używam wyłącznie
języka hiszpańskiego.
- W takim razie jeszcze większe zdziwienie budzi
fakt,
że
bez
powodu przebyłeś tak długą drogę.
Sam sobie zadawał to pytanie. Zamorska podróż je-
dynie dla
kaprysu? A może typowa podróż sentymentalna?
Dlaczego uchwycił się niedorzecznego pretekstu, by
wsiąść w
samolot i dotrzeć do miejscowości, w której się wycho-
wał? Do
miejsca, które wydawało się raz na zawsze pogrzebane w
pamięci?
Był przekonany,
że
raz na zawsze otrzepał podeszwy
z kurzu
tutejszych
ścieżek
i
że
nigdy nie powróci do kobiety,
która kiedyś
omal nie zrujnowała mu
życia.
A jednak przyjechał.
Dlaczego? Po co? Do kogo?
Plik z chomika:
agata21v
Inne pliki z tego folderu:
Colter Cara - Mężczyzna na każdą pogodę.pdf
(514 KB)
Brandewyne Rebecca - Papierowe malzenstwo.pdf
(814 KB)
Betts Heidi - Uczucia na sprzedaż.pdf
(684 KB)
Amarillas Susan - Śnieżny anioł.pdf
(1459 KB)
Adams Audra - Mężczyzna ze snu.pdf
(454 KB)
Inne foldery tego chomika:
2 w 1 lub 3 w 1
Akademia wampirów
Ally Condie - Dobrani
Blask - Alexandra Adornetto
Colter Cara
Zgłoś jeśli
naruszono regulamin